Terra Madre

Terra Madre, Turin, Italy

The last week of September I visited Terra Madre, a huge biannual fair of the Slow Food Movement, organized in Turin. The Slow Food Movement works hard to conserve fair and local food production. Slow Fish is an organization within this movement. Every day you could visit discussions about small-scale fisheries, such as this one about indigenous people. You could feel the passion that people have for food production and traditions, but also the problems that I discover on this journey are familiar to everyone. Paula Barbeito, who works for Slow Fish, arranged an exposition of my work and helps me build my network and meet fishers. I’ve met a lot of inspiring people at Terra Madre. I was invited to continue my work in Ireland and I met Barbara and Jan: a rocking fishing couple from the Netherlands. My favorite spot at the fair was their booth where hundreds of oysters were consumed in no-time. What they didn’t sell was given to a craft beer brewer who wanted to brew oyster beer. Now and then Barbara and Jan had a moment for a quick chat, the next view days I’ll share a part of their story.

Terra Madre: Eind september was ik op Terra Madre, een grote tweejaarlijkse beurs van de Slow Food Movement in Turijn. De Slow Food beweging zet zich in voor het behoud van eerlijke en lokale voedselproductie. Slow Fish is een organisatie binnen deze beweging. In hun stand waren dagelijks discussies over kleinschalige visserij, zoals deze over inheemse volkeren, bij te wonen. Passie voor productie en traditie waren voelbaar maar helaas zijn de problemen die ik op deze reis vind overal bekend. Paula Barbeito van Slow Fish regelde een expositie van mijn werk en helpt mij mijn netwerk te vergroten en vissers te ontmoeten. Op Terra Madre heb ik veel inspirerende mensen ontmoet. Ik ben bijvoorbeeld uitgenodigd mijn werk voort te zetten in Ierland en ik heb Barbara en Jan gesproken: een knallend vissersduo uit Nederland. Mijn favo plekje op de beurs was hun stand waar in rap tempo honderden oesters werden verorberd. En wat niet verkocht werd, werd weggegeven aan een ambachtelijke bierbrouwer die wel een oesterbiertje wilde brouwen. In alle hectiek hadden ze zo nu en dan tijd om met me te kletsen, een stukje van hun verhaal zal ik de komende dagen vertellen.